"ผมไม่นึกไม่ฝันว่า เรามีรัฐที่ได้ทำร้ายประชาชนถึงขั้นเสียชีวิต บาดเจ็บสาหัส"

"แล้วเรายังมีรัฐที่พยายามยัดเยียดความผิดกลับไปให้ประชาชนอีก เป็นพฤติกรรมที่รับไม่ได้ครับ"

"บัดนี้เขาสูญเสียไปแล้ว นายกฯไปยัดเยียดข้อหาใส่เขาอีก พฤติกรรมอย่างนี้ไม่มีทางนำพามาซึ่งความสมานฉันท์ความปรองดอง"

"มันมีการทำร้ายประชาชน มีการยิงอาวุธใส่ประชาชน ไม่ได้เป็นไปตามที่ได้แถลงก่อนหน้านี้ว่าเป็นการใช้แก๊สน้ำตาเท่านั้น"

"ประชาชนคนไทยนั้น ไม่ใช่ประชาชนที่รุนแรงครับ แต่เป็นผู้ถูกกระทำจากความรุนแรงของภาครัฐ"

"เขาเป็นเด็กสาวซึ่งจบการศึกษาดี ไปชุมนุมด้วยความเชื่ออย่างบริสุทธิ์ว่า เขาไปพิทักษ์ความถูกต้อง"

วันก่อนแวะไปเยี่ยมเพื่อนสนิทที่รู้จักกันมานานที่บ้านของเขาซึ่งเป็นอาคารสูงริมแน่น้ำเจ้าพระยา อาคารนี้เมื่อมองลงมาก็จะเห็นพื้นที่ของกรุงเทพฯบริเวณฝั่งธนบุรีเชิงสะพานพุทธฯซึ่งเป็นพื้นที่บ้านเดิมของผม
ภาพคุ้นตาของสถานที่ตางๆวันนั้นให้ควาามรู้สึกที่ต่างออกไปจากเดิมเมื่อได้นึกถึงเรื่องราวที่เกิดขึ้นกับสังคมเราในช่วงเวลานี้ เรื่องราวของคนพื้นเพต่างกัน ความคิดต่างกัน ที่กำลังมองอีกฝ่ายหนึ่งอย่างเบียดเบียน เกลียดชัง

บทความนี้ผมคัดลอกมาจากนิตยสาร Secret ฉบับที่ 44 ประจำเดือนเมษายน 2553 โดยไม่ได้รับอนุญาต หากได้พบว่าเจ้าของลิขสิทธิ์ไม่อนุญาตให้เผยแพร่ผมก็จะลบบทความนี้ออกไปจาก Blog นะครับ

นอกจากเนื้อหาเกี่ยวกับความขยันหมั่นเพียรและความตั้งใจไฝ่รู้เพื่อพัฒนาตนเองของตัวเอกของเรื่องแล้ว สิ่งที่ผมประทับใจในบทความนี้จนถึงกับถือวิสาสะคัดลอกมาก่อนจะขออนุญาตจากเจ้าของก็คือ ในช่วงเวลาแห่งความตึงเครียดในสังคมเราวันนี้ ที่มีคนเพียงต่างความคิดเห็นบางส่วนกำลังพยายามเอาชนะกัน บทความนี้กลับสื่อถึงคนสองกลุ่มที่แตกต่างกันยิ่งกว่า แต่กลับอยู่ร่วมกันอย่างยิ่งกว่า "สันติ"

วันที่ 12 เมษายน 2553 ความขัดแย้งยังดำรงอยู่อย่างเปิดเผยและเผชิญหน้า

เหตุการณ์ครั้งนี้แสดงให้เห็นชัดนะครับ ว่าคนในสังคมเราจำนวนไม่น้อยที่ไม่เคารพกฏหมายหากไม่พอใจผลของมัน และจะบังคับให้ผู้อื่นเคารพกฏหมายหากผลเป็นที่พอใจของตน หรือแม้แต่สนับสนุนแนวทางนอกกฏหมายหากเห็นว่าไม่สามารถใช้กฏหมายให้พอใจตนได้ เรียนรู้กฏหมายเพื่อยักเยื้องมาเป็นประโยชน์แก่ตนโดยไม่ใยดีต่อเจตนาของกฏหมาย

เขียนในวันเด็ก วันที่ต้องได้ยินเพลงนี้ทุกทีครับ

เด็กเอ๋ยเด็กดีต้องมีหน้าที่สิบอย่างด้วยกัน
หนึ่ง นับถือศาสนา
สอง รักษาธรรมเนียมมั่น
สาม เชื่อพ่อแม่ครูอาจารย์
สึ่ วาจานั้นต้องสุภาพอ่อนหวาน
ห้า ยึดมั่นกตัญญู
หก เป็นผู้รู้รักการงาน
เจ็ด ต้องศึกษาให้เชี่ยวชาญ ต้องมานะบากบั่นไม่เกียจไม่คร้าน
แปด รู้จักออมประหยัด
เก้า ต้องซื่อสัตย์ตลอดกาล น้ำใจนักกีฬากล้าหาญ ให้เหมาะแก่กาลสมัยชาติพัฒนา
สิบ ทำตนให้เป็นประโยชน์ รู้บาปบุญคุณโทษ สมบัติชาติต้องรักษา
เด็กสมัยชาติพัฒนา จะเป็นเด็กที่พาชาติไทยเจริญ

ฟังทีไรก็จั๊กกะจี้ในใจทุกที คราวนี้เลยขอเขียนบันทึกไว้สักหน่อย ว่าผมคิดยังไงกับเพลงนี้

By Kounila Keo (AFP)

เคยเสนอเรื่องเลิกกินหูฉลามมาครั้งหนึ่งเมื่อหลายปีที่แล้ว สมัยที่เว็บยังเขียนด้วยวิธี Static ใช้ HTML กันตรงๆ

เว้นมาหลายปีโดยที่ระหว่างนี้ผมก็ยังคงถือวัตรเดิมคือวิรัตตัดขาดจากการกินหูฉลามอย่างเงียบๆของผมเอง ไปกินโต๊ะจีนก็ผ่านเมนูหูฉลามไปเสีย ไม่กินกับเขา ถ้าจะมีใครถามผมถึงจะตอบไปว่าผมไม่กิน ถ้าจะโชคดีขึ้นมาหน่อยก็คนถามสนใจคำอธิบายเพิ่มเติม ก็ได้คุยกันต่อ

พอดีวันนี้กลับบ้านเร็ว มาถึงบ้านแฟนกำลังดูสารคดีที่ฝรั่งทำ เกี่ยวกับคำสาปของฟาโรห์
เรื่องแบบนี้เล่ากันมาเนิ่นนานแล้วครับ และก็ดูสมเหตุสมผลดีที่เจ้าของสมบัติมหาศาลเหล่านั้นจะต้องหวงแหนและแสดงออกมาในรูปของคำสาป
ประเด็นของคำสาปมันอาจจะมีผลจริงๆก็ได้ และในความเห็นผม มันอาจจะมีจริงและซับซ้อนกว่าที่ใครๆเสนอซ้ำๆแบบเดิมมาเนิ่นนาน
หรือไม่งั้น ก็ไม่เคยเกิดขึ้นเลย แม้แต่คนโบราณก็ยังไม่กลัว ทั้งๆที่น่าจะกลัวกว่าเราเสียอีก

หากเราสังเกตต่อสักนิด เราจะพบว่า คำสาปในสมบัติฟาโรห์นั้น มักจะเป็นของฟาโรห์พระนาม ตุตันคาเมน

Home